AA Home > Politiek > Benno Groeneveld
Benno Groeneveld's verkiezingsblog
Benno Groeneveld is een in de VS woonachtige politieke journalist wiens eerste artikel al in 1968 werd gepubliceerd. Gedurende het verkiezingsjaar 2008 zal Benno op AllesAmerika.com zijn visie op de Amerikaanse presidentsverkiezingen publiceren.
Vragen voor Benno over zijn artikelen? Klik hier en stel uw vragen direct aan Benno.
25 januari 2008
Thompson vertrekt
Bij de Republikeinen is er een man minder: Fred Thompson bleek een beter acteur te zijn dan politicus en hield ermee op. De voornaamste reden voor Thompson om actief mee te dingen naar het presidentsschap waren cijfers die erop wezen dat veel mensen positief over hem dachten. Hij leek een beetje op Ronald Reagan, zo vond men en acteur zijn hielp ook. Maar toen Thompson zich eenmaal in de strijd had geworpen, of liever gezegd, het strijdtoneel was opgeschuifeld, bleek hij op in het felle licht van de realiteit maar weinig indruk te maken.
Thompson was geen Ronald Reagan, die algemeen gezien werd als een zeer goed spreker (ik heb dat er nooit aan afgezien, ik vond Reagan maar een saai spreker, die zonder een tekst niets zou zijn geweest, en die zich in een ECHT parlement geen vijf minuten staande had kunnen houden als hij zich had moeten verdedigen als een Brits premier tijdens het wekelijkse vragenuurtje, zou er niets van hem overgebleven zijn).
Het belang van Florida
Thompson is dus verdwenen en het wachten is nu op het volgende slachtoffer bij de Republikeinen. De voorverkiezingen in Florida, de eerstvolgende krachtmeting, kan daarbij erg belangrijk worden. Vooral financieel gezien.
Rudy Giuliani heeft zich vrijwel volledig op Florida geconcentreerd. Als hij daar wint, heeft hij laten zien dat hij niet zomaar een kandidaat is, maar een kandidaat die kan winnen. Dat zal dan vervolgens mensen aanmoedigen om geld te sturen voor de volgende campagnes, geld dat Giuliani hard nodig heeft. Sommige van zijn medewerkers hebben het al zonder salaris moeten doen.
Florida is ook belangrijk voor de andere kandidaten, wiens geldstromen ook op zullen drogen als ze niet een redelijk hoge plaats bereiken in Florida, of op SuperDinsdag, 5 februari.
Dat geld voor alle kandidaten, behalve Mitt Romney. Romney is rijk, hij heeft een vermogen van zo’n $250 miljoen en heeft niet echt financiële steun nodig, hij kan eventueel zijn verkiezingscampagne zelf betalen. Waardoor hij uiteindelijk best eens de officiele kandidaat van de Republikeinen zou kunnen worden, als de andere kandidaten een voor een afvallen door geldgebrek en Romney bereid is zijn kandidatuur bijna letterlijk te kopen.
Democraten ruzien over Reagan en "zwartheid"
Sprekend over Ronald Reagan: dat was een belangrijk onderwerp bij de Democraten de afgelopen dagen. Barack Obama begon: hij verklaarde in een interview dat Ronald Reagan een belangrijk man was geweest, omdat hij grote invloed heeft gehad op de Verenigde Staten. Obama contrasteerde dat met Nixon en Clinton, die volgens hem niet echt veel veranderd hadden. Obama verklaarde verder ook hoewel dat in het lawaai rond zijn uitspraken volledig verdwenen is dat president John Kennedy ook veel had bijgedragen aan een nieuw Amerika.
Obama heeft volgens mij gelijk wat Reagan betreft, wat je ook van de man vindt, en ik vind niet veel van de man, hij heeft de moed gehad om hard op te treden tegen de toenmalige Sovjet Unie en tegelijkertijd, toen er een opening was, met de leider van diezelfde Sovjet Unie aan tafel te gaan zitten en te onderhandelen. Reagan was voor belastingverlaging en inkrimpen van het regeringsapparaat, maar toen het erop aankwam, was hij bereid om nodige belastingverhogingen door te voeren en meer ambtenaren aan te stellen.
Reagan kon dat doen, omdat hij voldoende gezag had bij de conservatieven, die van hem accepteerden wat ze van een Democratisch president nooit aanvaard zouden hebben. Net als Nixon eigenlijk ik ben het hier niet eens met Obama. Nixon, die zijn naam in de politiek heeft gevestigd door jachten op communisten te leiden, had voldoende geloofwaardigheid bij rechts om naar China te reizen en de dialoog tussen China en de VS te openen. Nixon blijft natuurlijk ook de man van de Watergate affaire en andere regeringsondermijnende activiteiten. En een van de weinige presidenten die is afgetreden om afzetting te voorkomen.
Obama had natuurlijk beter moeten weten, genuanceerde uitspraken doen over mensen waar jouw partij het niet eens is, is niet slim. Die nuances vallen weg tijdens de hitte van de verkiezingscampagne en in de verslagen concentreren journalisten zich op het feit dat een Democratisch kandidaat iets goeds heeft gevonden bij een Republiekeins president.
Hillary Rodham (Clinton) sprong meteen bovenin de boom in een van de jongste debatten. Obama verweet Rodham op zijn beurt in de raad van bestuur te hebben gezeten van Wal-Mart. Wal-mart is in Democratische kringen een codewoord voor: uitbuitend grootkapitalistisch schandalige optredend bedrijf, een omgekeerde Robin Hood, een bedrijf dat steelt van de armen en geeft aan de rijken, vergelijkbaar met de economische politiek van de Huidige Bewoner (van het Witte Huis).
De ruzie liep hoog op, evenals de vraag wie er nu beter zou zijn voor de zwarte Amerikanen: Obama of Rodham. Deze controverse kan alleen maar in het nadeel werken van de uiteindelijke Democratische kandidaat, omdat dat allemaal modder oplevert waar de Republikeinen later dit jaar maar al te graag mee zullen gaan gooien.
Voormalig president Bill Clinton speelt in dit verband een minder fraaie rol, door zich in de hitte van de strijd uitspraken te laten ontvallen die ook verkeerd uitgelegd kunnen worden. Clinton is een voortreffelijk politicus die populair is bij vele Democraten en Onafhankelijken (die een partij nodig heeft om een verkiezing te winnen), maar hij heeft duidelijk nog steeds niet geleerd, dat niet hij, maar zijn vrouw bezig is met een verkiezingscampagne.
Volgend artikel van Benno
- Benno weet het even niet - 28 januari 2008
