AA Home > Politiek > Benno Groeneveld
Benno Groeneveld's verkiezingsblog
Benno Groeneveld is een in de VS woonachtige politieke journalist wiens eerste artikel al in 1968 werd gepubliceerd. Gedurende het verkiezingsjaar 2008 zal Benno op AllesAmerika.com zijn visie op de Amerikaanse presidentsverkiezingen publiceren.
Vragen voor Benno over zijn artikelen? Klik hier en stel uw vragen direct aan Benno.
29 augustus 2008
Clinton's conventiespeech, de media op de conventie
Hillary treedt terug, met ere.
Hillary Rodham (Clinton) had een goede speech, dinsdagavond die de juiste snaren raakte en de juiste opmerkingen maakte.
De beste opmerking, volgens mij, gericht tegen haar aanhangers die hebben gezegd dat zij liever op McCain stemmen dan op een democraat die hun kandidaat eerlijk verslagen heeft: No way, no how, no McCain.
Maar voor sommigen, met name de eindeloze, eindeloze, eindeloze 'pratende hoofden' die dagen zendtijd moeten volkletsen was dat natuurlijk niet genoeg. In plaats van serieuze vergelijkingen te maken over wat Obama wil met de buitenlandse politiek (waar hij meer inzicht heeft getoond, dan John 'bomb, bomb, bomb Iran' McCain), wat de verschillen zijn tussen de ziektekostenverzekeringplannen van beide kandidaten, hun belastingplannen (en dan niet alleen: Democraten willen belastingen en uitgaven verhogen -- waarom zeggen veel te weinig mensen: de Republikeinen willen geld lenen en de uitgaven verhogen?) en nog zo wat serieuze zaken, wordt er gezeurd over de broekpakken van Rodham, kregen we te zien dat verschillende kleuren getest werden op het podium, enz., enz., enz. Dat er nog kijkers naar Fox, CNN, MSNBC zijn overgebleven snap je niet.
John Stewart (van de Daily Show, zo ongeveer het enige echte nieuwsprogramma's waar uitspraken van dezelfde politicus/a toen en nu met elkaar vergeleken worden!) had gelijk toen hij Fox een blamage noemde.
Maar ja, de richting is gezet/de teneur van het verhaal is aangegeven en iedereen volgt die: Democraten leuk maar warrig, Republikeinen niet leuk maar goede regeerders. Zoals in de journalistiek wel eens gezegd wordt: waarom zou ik een goed verhaal laten bederven door feiten?
Het Republikeinse denken
Het grote verschil tussen de Democraten en de Republikeinen is dat de Democraten inzien dat het niet alles rozegeur en maneschijn (of zoals Ronald Reagan zei: het is ochtend in Amerika) is in het land, dat er misstanden zijn en dat een maatschappij die het predikaat 'beschaafd' wil dragen daar iets aan moet doen. En dat een president/partij daarbij best leiding mag geven.
De Republikeinen zeggen: ons gaat het goed en dat kan "dus" het geval zijn met iedereen.
Helaas laten teveel mensen zich meeslepen door het idee, dat als ze nou maar rustig hun werk doen, ze een kans hebben om het beter te doen op de lange duur -- iedereen heeft een maarschalkstaf in zijn ransel, dat idee.
Even helaas gaat dat niet op, inderdaad, er zijn mensen die kansen krijgen. Maar er zijn ook mensen die de loterij winnen. De meeste zijn echter maar 1 salarisbetaling van een bankroet af. Inclusief mensen in de middenklasse MET een ziekteverzekering die door de bijbetalingen voor een behandeling van een ernstige ziekte toch failliet kunnen gaan.
De afgelopen acht jaar hebben het bankroet van het Repblikeinse denken aangetoond: het salaris van de gewone man is gelijk gebleven, de top is meer gaan verdienen, inclusief als gevolg van de speciaal op de rijken gerichte belastingverlagingen. Plus er zijn incompetente vriendjes op belangrijke plaatsen geinstalleerd (Brownie!, minister van justitie Gonzales, Donald Rumsfeld) en dat komt het goed laten functioneren van het regeringsapparaat ook niet ten goede.
Nogmaals: we leven met z'n allen in een land, en dat brengt bepaalde rechten mee. En verplichtingen. Vrijheid, blijheid tot het uiterste doorgevoerd, leidt alleen maar toch anarchisme. En zeker de Republikeinen zouden daar tegen moeten zijn.
Volgend artikel van Benno
- McCain's keuze voor vice-president: Sarah Palin - 1 september 2008
