AA Home > Politiek > Benno Groeneveld
Benno Groeneveld's verkiezingsblog
Benno Groeneveld is een in de VS woonachtige politieke journalist wiens eerste artikel al in 1968 werd gepubliceerd. Gedurende het verkiezingsjaar 2008 zal Benno op AllesAmerika.com zijn visie op de Amerikaanse presidentsverkiezingen publiceren.
2 januari 2008
De echte verkiezingen vinden pas over 11 maanden plaats, maar de eerste ‘slag’ wordt dit jaar al op 3 januari geleverd. Dat Iowa de eerste staat is waar iets officieel voor de verkiezingen gebeurt is niet zo vreemd: de caucussen in de staat zijn altijd de eerste officiële krachtmeting geweest voor kandidaten. Net zoals New Hampshire traditioneel altijd de eerste echte voorverkiezingen heeft.
Andere staten hebben altijd met afgunst naar die twee staten gekeken, omdat daar de eerste klappen vielen en ze daarom bij de verkiezingsstrijd erg veel aandacht kregen van kandidaten en media. Eigenlijk is dat volkomen ten onrechte; beide staten zijn bepaald geen afspiegeling van heel Amerika. Iowa is een voornamelijk agrarische staat, met veel blank kerkgaand volk. New Hampshire is wat minder kerkelijk, maar bijna even blank.
Een heel verschil met de grote staten New York, Californië en Florida, waar de bevolking veel meer gemengd is. De twee staten hebben bovendien maar weinig kiesmensen, en hebben daarom bij de echte verkiezingen nauwelijks invloed.
Om te proberen die invloed van Iowa en New Hampshire wat te verminderen, hebben andere staten hun voorverkiezingen ook wat naar voren gehaald. Waarop Iowa en New Hampshire hun verkiezingsactiviteiten ook weer verder naar voren hebben geschoven. Men is gelukkig net op tijd tot rust gekomen, anders zouden de caucussen en de voorverkiezingen al in 2007 zijn gehouden.
Iowa gebruikt het caucus systeem. Alle kiesgerechtigde inwoners van de staat mogen bijeenkomsten bijwonen in een plaatselijk lokaal meestal een school. Die bijeenkomsten worden gehouden per partij: Democraten, Republikeinen en onafhankelijken. Die opdeling gaat allemaal vrij informeel, Republikeinen mogen naar Democratische bijeenkomsten en omgekeerd. Er is geen partijregistratie in de VS, er is zelfs geen burgerlijke stand, wie wil stemmen moet zelf het initiatief nemen zich te registreren.
Tijdens de caucusbijeenkomst krijgen vertegenwoordigers van de verschillende kandidaten de gelegenheid om een toespraakje te houden. De eigenlijke stemming gaat niet met papiertjes, maar de deelnemers gaan in een hoekje staan dat voor hun kandidaat is aangewezen. Die de neuzen worden geteld en de resultaten worden doorgebeld naar een centraal punt.
De caucussen zijn voornamelijk een manier voor een kandidaat om te laten zien hoe goed zij of hij kan organiseren, hoeveel mensen hij of zij kan aantrekken en hoeveel vrijwilligers voor de kandidaat bereid zijn om keihard te werken om aanhangers zo ver te krijgen dat ze op een koude winteravond hun warme huis verlaten om naar een koud zaaltje te trekken.
Dat is de essentie van de caucussen in Iowa: het is de eerste mogelijkheid om het kaf van het koren te scheiden. Wie in Iowa wint, of het niet al te slecht doet, krijgt een steuntje in de rug voor de rest van de strijd. Niet dat dat noodzakelijkerwijs leidt tot het winnen van de echte verkiezingen in november, maar het is een goed begin. Verliezen betekent meestal van het toneel verdwijnen.
In Iowa, en later New Hampshire, winnen niet altijd de beste kandidaten. Iemand als Democraat Bill Richardson is bijvoorbeeld op papier een geweldig kandidaat: een gouverneur (New Mexico), van Spaanse afkomst, met erg veel ervaring: hij is onder meer Amerikaans ambassadeur bij de Verenigde Naties geweest en minister van energie onder president Bill Clinton.
Richardson zou een uitstekend president zijn, maar zal waarschijnlijk na Iowa uit de strijd verdwijnen, omdat hij te weinig mensen geïnspireerd heeft en niet de aantrekkingskracht -- of het geld -- heeft als een Mitt Romney, Mike Huckabee, Barack Obama of Hillary Clinton.
Volgend artikel van Benno
- Meer over het caucusproces in Iowa - 3 januari 2008
