AA Home > Reizen en vakantie > Foto's van Amerika > Mill Springs
Foto's van de reenactment van Mill Springs
Reenactment: een fenomeen waar elke Amerikaan bekend mee is. De term bestaat uit twee delen, waarbij 'enactment', ofwel 'uitvoeren', de belangrijkste is. Zet daar 're' voor en je hebt 'heruitvoering'. En dat is precies wat men doet met veldslagen uit de Amerikaanse Burgeroorlog: naspelen.
Op vele verschillende plaatsen in de oostelijke VS komen honderden mensen twee of drie dagen per jaar bij elkaar om een bepaalde veldslag uit de Amerikaanse Burgeroorlog nog eens dunnetjes over te doen. Daarbij kleed men zich zo authentiek mogelijk en worden wapens meegenomen die exacte replica's uit de tijd van de Burgeroorlog (1861-1865) zijn, met natuurlijk het verschil dat ze alleen losse flodders afschieten.
Voor de ogen van nog eens honderden of zelfs duizenden toeschouwers wordt de veldslag in kwestie nog eens dunnetjes overgedaan. Daarnaast kan men voor en na de slag zelf in de kampen van beide partijen rondwandelen en kijken hoe de soldaten uit die tijd leefden.
Mill Springs
Van 2 tot 4 oktober 1998 werd bij het plaatsje Mill Springs, Kentucky, de veldslag uit de Amerikaanse Burgeroorlog nagespeeld die daar op 19 januari 1862 plaatsvond. Mill Springs was een relatief kleine slag met slechts enkele honderden soldaten aan beide zijden, maar desondanks leverde de reenactment enkele mooie plaatjes op. Ik was erbij met twee Amerikanen en nam foto's van de hele gebeurtenis.
We kwamen net te laat aan voor de eerste veldslag: de eerste Noordelijke soldaten kwamen net terug van het slagveld. Even later zagen we een tweede, grotere kolonne aankomen.
De soldaten trokken zich terug op hun posten en de toeristen kregen de kans hen daar te bezoeken. Dat deden we dus: eerst even langs het mooie kanon, dat diezelfde avond gebruikt zou worden voor een werkelijk oorverdovende demostratie kanonschieten.
Daarna gingen we naar het Noordelijke kampement, waar de soldaten uitrustten en wat eten kookten met traditionele potten en pannen uit dat tijdperk (1861-1865). Onderweg waren we nog een Zuidelijke cavalerist tegengekomen, die maar wat graag voor een foto poseerde.
Nu dat de slag voorbij was, konden Noord en Zuid ook weer goed met elkaar opschieten. Er was geen spoor van vijandschap te vinden. Zo zagen we Zuidelijke soldaten kijken naar een Noordelijke band die vrolijke marsmuziek speelde.
Tenslotte gingen we nog even langs het Zuidelijke kampement, waar de soldaten zich al evenzeer ontspanden bij een kampvuurtje. De volgende dag waren we al om 5 uur 's ochtends op om maar niets van het komende spektakel te missen. Helaas: het was bijzonder mistig en we zagen alleen wat soldaten in de mist. Gedurende een half uur moesten we toezien hoe in het dal voor ons luidruchtig gevochten werd, maar we zelf niks konden zien.
Uiteindelijk besloot men de veldslag dan maar vlak voor de neuzen van de toeschouwers te houden, waardoor we ineens op de eerste rang zaten. En spectaculair was het zeker. Allereerst maakte de cavalerie een charge, waarna de Noorderlijke infanterie een massieve aanval inzette. Steeds verder rukten ze op, terwijl de Zuidelijken zich wanordelijk terugtrokken en van het veld gedreven werden - onder luid gejuich van de toeschouwers.
Na deze gebeurtenis besloten we weer naar huis te gaan, want dit was de laatste slag van het weekend en de stands hadden we de vorige dag al bezocht. Om 9 uur waren we weer thuis bij de ouders van één van mijn Amerikaanse vriendinnen, alwaar we getrakteerd werden op een heerlijk Amerikaans ontbijt - biscuits and gravy.
