AA Home > Politiek > John Edwards in de race
Waarom blijft John Edwards toch zo standvastig in de presidentsrace?
27 januari 2008; commentaar/opinie van Dennis Kroese
Je kunt veel over de populistische Democratische presidentskandidaat John Edwards zeggen, maar één ding is zeker: hij is absoluut een volhouder. Zeker in 2008, waar hij in de voorverkiezingen niet eens zijn geboortestaat South Carolina kon winnen (in tegenstelling tot 2004, toen hem dat wel lukte).
Edwards is totnogtoe (behalve in Iowa) steeds als derde achter Barack Obama en Hillary Clinton geëindigd, van Nevada en New Hampshire tot South Carolina, een staat waar hij toch zeker dacht een kans op winst te hebben. Hij had met het behouden van zijn waardigheid uit de race kunnen stappen na deze verliezen, maar toch was daar geen sprake van.
Waarom zou de eeuwige derde toch in deze race willen blijven?
Hij zou kunnen denken dat de race in de aanloop naar de Democratische Nationale Conventie deze zomer zo vastzit, dat Clinton en Obama zo dicht op elkaar zitten, dat hij als beste alternatief uit de bus kan komen tijdens de conventie. Een soort poldermodelkandidaat dus.
Dit lijkt me echter niet waarschijnlijk, zeker niet na op 26 januari zijn speech na afloop van de voorverkiezing in South Carolina gehoord te hebben.
We gaan niet meer winnen?
Eerder zei hij steeds "We gaan de volgende staat winnen!", maar die retoriek was na South Carolina verdwenen. Ik hoorde alleen nog zijn belofte dat hij "de mensen die geen stem hebben, in deze campagne alsnog een stem zal geven".
Zeker, dat is iets wat hij vanaf het begin heeft gezegd - in al zijn speeches noemde hij steeds de arme bijstandsmoeder die haar kinderen geen ziektekostenverzekering kan geven, de arme man die 50 jaar niet kon spreken omdat niemand hem zonder zijn verzekering die simpele operatie wilde geven, de lower-class arbeider in de fabriek die nog een bijbaan nodig heeft om de verwarming 's avonds aan te kunnen zetten.
Maar na South Carolina klonk het anders. Eerder waren bovenstaande uitspraken steeds vergezeld van zijn belofte dat ze de volgende staat gingen winnen, maar op 26 januari was die uitspraak verdwenen. Alsof Edwards er zelf niet meer in geloofde dat hij de nominatie in de wacht kon slepen.
Dus als Edwards het zelf niet meer gelooft, waarom geeft hij dan niet op?
Waarom blijft Edwards hardnekkig in de race om de nominatie?
Het is natuurlijk mogelijk dat Edwards inmiddels beseft heeft dat hij niet meer zal winnen, maar dat hij desondanks over een grote hoeveelheid steun beschikt in de VS. In Iowa werd hij tweede en kreeg 30% van de stemmen en 17 gedelegeerden; in New Hampshire en South Carolina kreeg hij ongeveer 18% van de stemmen en in totaal nog eens 12 gedelegeerden.
Alleen in Nevada verloor Edwards sterk en kreeg hij geen gedelegeerden. De andere staten laten echter zien dat Edwards totnogtoe op de steun van ongeveer 20% van de kiezers heeft kunnen rekenen, iets dat in deze nek-aan-nekrace zeer significant is.
Het zou dus zo kunnen zijn, dat Edwards zijn redelijk brede steun onder de Amerikaanse bevolking voor andere doeleinden dan het presidentschap wil gebruiken. Misschien wil hij wel een andere kandidaat steunen - maar wie, en waarom?
Om die vraag te beantwoorden, moet je naar de kiezers kijken die op John Edwards stemmen: voornamelijk blanke, mannelijke kiezers van 30 jaar of ouder. In South Carolina kreeg Edwards slechts 2-3% van de stemmen van de zwarte bevolking, maar hij versloeg Hillary Clinton in de leeftijdsgroep 30-59 jaar (voor blanken) en kreeg vrijwel evenveel stemmen als Clinton in de 60+ groep.
Hoewel Edwards dus misschien een klein deel van de stemmen krijgt die anders naar Obama waren gegaan, trekt hij voornamelijk erg veel stemmen weg bij Hillary Clinton.
De reden dat Edwards in de nominatierace blijft, kan dus zijn dat hij Obama wil steunen door stemmen bij Clinton weg te trekken. Zolang Edwards en Clinton de blanke stemmen onder zich blijven verdelen, kan Obama met de rest van de kiezers naar de overwinning gaan.
En zelfs als Obama het niet van Clinton zou winnen, kan Edwards tijdens de Democratische Nationale Conventie alsnog zijn gedelegeerden - en daarmee zijn steun - aan Obama geven en hem daarmee de overwinning geven.
Waarom zou John Edwards iemand anders willen steunen?
Maar wacht eens even: waarom zou Edwards Obama willen steunen? Ha ja, goede vraag. Hiervoor moeten we terug naar 2004. Edwards won toen ook vrijwel nergens de voorverkiezingen, maar wist uiteindelijk wel de vice-presidentskandidaat van John Kerry te worden.
Dat werkte toen niet omdat George W. Bush de verkiezingen won, maar dit jaar zijn de kansen voor de Democraten veel groter. Hij beseft dat hij niet president zal worden, maar als vice-president heb je ook enorme invloed op de politiek - en dan kan hij dus alsnog de arme Amerikanen zonder stem een steun in de rug geven.
Overigens zou dit niet de eerste keer zijn dat Edwards en Obama samenwerkten. In een debat eerder dit jaar hadden ze ook vooraf afgesproken dat ze samen zouden proberen Clinton af te breken in het debat, iets wat wonderwel lukte.
Het zou me dus niets verbazen als Edwards alsnog een belangrijke rol probeert te spelen in deze voorverkiezingen, de ene kandidaat tegen de andere uitspeelt, zijn gedelegeerden aan de voor hem meest interessante kandidaat geeft in ruil voor het vice-presidentschap, en zelf daarmee alsnog zijn positie in de Amerikaanse politiek versterkt.
Denk je maar eens in: Obama en Edwards samen tegen om het even welke Republikein in november. Om het met Obama's campagnemuziek te zeggen: "Signed, sealed, delivered: I'm yours."
Commentaar? Klik hier om uw mening te geven.
